‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีครับ
‎เทอร์เรซ เฮาส์เป็นรายการที่ให้ ‎ชายหญิงแปลกหน้าหกคนมาอยู่ด้วยกัน
‎เราจะสังเกตและดูพฤติกรรมของพวกเขา
‎สิ่งที่เราเตรียมไว้ให้คือ ‎บ้านหลังงามกับยานพาหนะ
‎- ไม่มีบทพูดแต่อย่างใด ‎- ใช่ค่ะ
‎- มาย้อนตอนที่แล้วกันค่ะ ‎- ตอนที่แล้วสนุกมากเลย
‎- ที่เทอร์เรซ เฮาส์มีเรื่องเยอะเลย ‎- ใช่
‎- หัวใจฟูฟ่อง ความรักล่องลอย ‎- ความรักอาจจะเบ่งบาน
‎- ใช่ ‎- มีอะไรให้ลุ้นอีกเยอะ
‎ฉันเหรอ
‎ฉันมาที่นี่เพราะอยากให้ ‎คนสนใจมวยปล้ำมากขึ้น
‎(ฮานะ 22 ปี)
‎- เอ๊ะ ‎- ตอนแรกไม่ได้พูดงี้นี่
‎เดี๋ยวก่อนๆ
‎- เดี๋ยวนะ ‎- ไม่ใช่เหรอ
‎เธอชอบเขาจนคุมตัวเองไม่ได้
‎- เป็นการโกหกที่น่ารักมาก ‎- น่ารักสุดๆ
‎- ใช่ไหมล่ะ ‎- น่ารักมากเลย
‎ฉากต่อมา เราได้เห็นฮานะสู้บนเวที
‎- ตะลึงไปเลย ‎- โหดสุดๆ
‎เธอเล่นเป็นตัวร้ายได้โหดสมใจ
‎ความโหดของเธอทำเอาตะลึงไปเลย
‎- เนอะ ‎- ค่ะ
‎ชอบใครมากที่สุดเหรอ
‎บอกเลยว่าเป็นฮานะ
‎(เรียว 26 ปี ฮานะ 22 ปี)
‎แล้วจากนั้น...
‎สาวๆ ก็ไปซื้อชุดนอนกัน ‎พวกเธอสนิทกันมากเลย
‎- ดีมากเลย ‎- ดีจังที่สนิทกัน
‎- เห็นแบบนั้นก็ชื่นใจ ‎- จริงค่ะ
‎รู้สึกเหมือนพวกผู้หญิงสามัคคีกัน ‎ตอนเชียร์ฝ่ายแฟนสาว
‎- ใช่ ‎- เราได้เห็นฉากนั้น
‎ใช่ค่ะ
‎- พี่ไปกับทั้งสองคนมาแล้วสินะ ‎- อือ
‎ไปเที่ยวกันนะ
‎ชอบที่เขาชวนมากเลยค่ะ
‎เรียวรู้ว่าเธออยากใช้เวลากับเขา
‎เขาเลยชวนเธอไปเที่ยว
‎ดีมากเลย "เข้าใจแล้ว ไปเที่ยวกันนะ"
‎- อือ ใจดีจัง ‎- น่ารักสุดๆ
‎ถ้าไปกันสองต่อสอง เธอจะทำยังไงนะ
‎เธอบอกว่ากับคนที่ชอบ ‎มักจะแสดงออกตรงกันข้าม
‎- นั่นสินะ ‎- กลัวแทนเธอจัง
‎- อยากเห็นแล้ว ‎- พวกเขาต้องนั่งตรงเคาน์เตอร์
‎ควรนั่งตรงเคาน์เตอร์ ‎จะได้ไม่ต้องสบตากัน
‎- ก็จริงนะ ‎- งั้นเหรอคะ
‎ถ้านั่งมองหน้ากัน ‎เธอคงจะอยากมุดหนีตลอด
‎เรียวจะเลือกสถานที่ ‎ที่เอื้อต่อสถานการณ์นั้นไหม
‎- ต้องรอดู ‎- ก็อาจเป็นไปได้นะครับ
‎เธอจะรู้สึกยังไง ‎ถ้าเขาเห็นด้านข้างใกล้ๆ
‎อือ ถ้าเป็นแบบนั้นก็...
‎ต้องไปกินราเมงข้อสอบแล้วล่ะ
‎- ที่นั่งแบบแยกเหรอ ‎- อือ มีแผงกั้น
‎- นั่งแยกเลย ‎- ตั้งสมาธิไปที่ราเมง
‎- อยากเห็นจัง ‎- ส่วนเปปเป้ชอบฮารุกะ
‎ค่ะ คนคนนั้นคือฮารุกะ
‎- เรานึกว่าเอมิกะ ‎- ไม่น่าเชื่อ
‎- เอมิกะไม่ผ่าน ‎- เขาบอกว่าผู้หญิงน่ารักๆ
‎ที่ชอบโปเกม่อนหายาก
‎ฉันจะพยายามเต็มที่ ‎เพื่อหาเวลาไปเดตอาทิตย์หน้า
‎ฉันวาดการ์ตูนทุกวัน
‎(จูเซปเป้ 26 ปี)
‎แล้วก็เฝ้ารอเวลา ‎ที่จะได้ไปเที่ยวกับเธอ
‎ถ้าฉันทำงานหนัก ‎การได้ไปเดตก็ถือเป็นรางวัล
‎ฉลาดมาก ‎เขาทำงานแบบนรกแตกทั้งสัปดาห์
‎แต่ทนเพื่อที่จะได้รางวัล ‎เป็นการไปเดตกับคนที่ชอบ
‎เป็นแรงจูงใจที่ดีที่สุด ‎ของคนเราเลยค่ะ
‎- เห็นด้วย ‎- เป็นสิ่งจูงใจที่ดี
‎- จริงมาก ‎- พวกเขาใช้ชีวิตสุขสันต์มาก
‎เวลาในเทอร์เรซ เฮาส์ ‎ไม่มีปัญหาอะไรเลย
‎ฉันก็มีความสุขไปด้วยนะคะ
‎- เนอะ ‎- ชีวิตดูสดใสขึ้น
‎- สนุกจัง ‎- พูดถูก
‎พอมีดราม่าในบ้าน ผมเองก็อินไปด้วย
‎- เราก็หนักใจ ‎- เราเองก็เจ็บปวด
‎สองอาทิตย์ที่ผ่านมา ‎ดูแล้วมีความสุขมากเลย
‎ใช่ ตอนก่อนๆ ที่มีฉากทะเลาะกัน
‎ผมก็ไประบายลงในทวิตเตอร์
‎ส่วนใหญ่ก็บ่นเรื่องรายการ
‎พอเลย
‎(สัปดาห์ที่ 22)
‎(บอกใบ้)
‎- กลับมาแล้ว ‎- ยินดีต้อนรับ
‎กลับมาแล้ว คนอื่นไปไหนล่ะ
‎ยังไม่มีใครกลับมาเลย ‎ยกเว้นพี่ฮารุกะ
‎กินข้าวเย็นแล้วเหรอคะ
‎กินก่อนซ้อมนิดหน่อย
‎หิวไหม
‎อือ อีกสักแป๊บก็หิวแล้ว ฉันน่ะ
‎อีก 30 นาทีฉันน่าจะหิว
‎พี่ฮารุกะกับฉันคุยกันว่า ‎จะทำอาหารเย็น
‎- จริงเหรอ ‎- เดี๋ยวจะออกไปซื้อของสดกัน
‎จริงเหรอ งั้นเดี๋ยวฉันช่วยทำนะ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- อือ
‎ครัวสะอาดมากเลย ดีจัง
‎- สุดยอด ‎- อือ ตรงนั้นค่ะ...
‎- หือ ‎- จานยังไม่ล้างอยู่นั่น
‎แต่ก็ดีกว่าเดิมเยอะเลย
‎- กลับมาแล้วเหรอ ‎- ว่าไง
‎อุ๊ย เกือบตกบันได
‎เราจะทำอาหารเย็นใช่ไหม ราทาทุย...
‎ใส่เกลือ
‎เกลืออะไรนะ
‎- ราทาทุยในซุปเกลือ ‎- เกลือเหรอ
‎- รู้จักราทาทุยไหมคะ ‎- ราทาทุยเหรอ
‎ภาษาอะไรเนี่ย มาจากไหนเหรอ
‎น่าจะเป็นอาหารทำกินในบ้าน ‎ของฝรั่งเศสค่ะ
‎ทำเป็นเหรอ
‎เราแค่หั่นผักแล้วก็ตุ๋น
‎- ราทาทุยเหรอ ‎- ชื่อนั้นล่ะค่ะ
‎คล้ายๆ ซุปมะเขือเทศค่ะ
‎- แล้วก็... ‎- ทำกินบ่อยไหม
‎ฉันทำบ่อยนะคะ
‎- อยากได้ข้าวกล้องด้วย ‎- จากซูเปอร์เหรอ
‎- ถุงใหญ่ๆ ‎- พาเธอไปสิ
‎- ฉันเหรอ ‎- อือ ที่ฉันเคยพาไป
‎- ได้ ‎- อือ
‎ไปเลยไหม
‎ค่ะ
‎- ไปซื้อของกัน ‎- ค่ะ
‎- แล้วเจอกันนะ ‎- เจอกันค่ะ
‎(สามทุ่มครึ่ง)
‎ต้องซื้อข้าวกล้องก่อน
‎ฉันกินแต่ข้าวอุ่นไมโครเวฟมาตลอดเลย
‎- ข้าวกล้องอุ่นไมโครเวฟ ‎- ค่ะ
‎- จริงเหรอ ‎- ค่ะ ก็มันสะดวกดี
‎(ชินาโนยะ เวิลด์ไวน์แอนด์ฟู้ดส์)
‎พี่จะซื้อบร็อกโคลีไหม
‎กระเจี๊ยบเขียวด้วยไหม ฉันอยากกิน
‎ฉันชอบกระเจี๊ยบเขียว
‎เอาไปใส่ซุปก็ได้นะคะ
‎ซื้อไปกินตอนเช้าด้วยดีกว่า
‎ยาวไปแล้ว
‎แล้วมะเขือเทศล่ะคะ
‎- ต้องซื้อไปใช้ตุ๋นใช่ไหม ‎- ค่ะ
‎เอาสะโพกกับอกไก่ด้วย
‎ก็ดีนะ
‎อะไรอีก ใช่ๆ ข้าวกล้อง
‎อันไหนดีคะ อันนี้แบบไม่ต้องซาว
‎- เอาแบบง่ายสุดเลยใช่ไหม ‎- ค่ะ ก็ดีนะ
‎ทั้งหมด 5,190 เยนค่ะ
‎ฉันมีแต่แบงก์ใหญ่
‎ไม่เป็นไร ฉันออกเอง
‎งั้นเดี๋ยวฉันแตกแบงก์เมื่อไหร่ ‎จะคืนให้นะคะ
‎ถ้าฉันจำได้นะ
‎อย่าลืมนะคะ
‎กลับมาแล้ว
‎- กลับมาแล้วเหรอ ‎- กลับมาแล้ว
‎- ยินดีต้อนรับ ‎- หิวไหม
‎หิวแล้ว
‎- ทำอาหารเลยเถอะ ‎- พร้อมแล้ว
‎- หอมจัง ‎- อือ
‎พี่เรียว หอมได้หรือยัง
‎อือ ใส่เลยไหม
‎มะเขือเทศไว้สุดท้ายนะคะ
‎ไปได้สูตรมาจากไหน
‎เห็นในทวิตเตอร์ค่ะ
‎หรือไม่ก็คนที่ฉันติดตามโพสต์ค่ะ
‎คนที่เป็นนักวิจัยอาหาร
‎ตุ๋นไปอีกประมาณสิบนาทีค่ะ
‎แล้วซุปจะออกมายังไง โอ้ เสร็จแล้วๆ
‎- ข้าวสุกแล้ว ‎- ไม่รอให้เซตตัวก่อนเหรอ
‎ก็ควรนะ แต่ไม่ทันแล้ว
‎- ช้าไปแล้ว เปิดหม้อแล้ว ‎- ดูไม่ค่อยดีเลย
‎จริงเหรอ
‎แฉะมากเลย
‎ข้าวเละเหรอ
‎- เราใส่ข้าวในซุปก็ได้ค่ะ ‎- ก็ดีนะ
‎เอาเยอะแค่ไหนคะ
‎- พูนจานเลย ‎- เดี๋ยวก่อน
‎ชื่อพ้องกับคำว่า "จำนวน" เลย
‎ขอเยอะๆ
‎ไม่ได้จะพูดเล่นหัวกับพี่นะคะ
‎- เอาอีกไหม ‎- พอแล้ว ขอบคุณนะ
‎- ไม่ได้ตั้งใจไม่เคารพนะคะ ‎- เรียกเรียวก็ได้
‎น่ากินจัง
‎- กินเลยเถอะ ‎- กินกันค่ะ
‎- ทานแล้วนะ ‎- ทานแล้วนะ
‎ทานแล้วนะครับ ดูยังไงก็อร่อย
‎ทานแล้วนะครับ
‎อร่อยๆ
‎อร่อย
‎ข้าวเข้ากันมากเลย
‎อือ เหมือนรีซอตโต้
‎- โชคดีที่เข้ากันนะ ‎- อือ
‎อยากกินอีกจาน
‎ได้ไหม มีอีกไหม
‎มีค่ะ
‎อร่อยมากเลย
‎ดีใจจัง
‎(นิชิอาซาบุ โตเกียว)
‎(ทเวลฟ์)
‎- ขอบคุณครับ ‎- ชนแก้ว
‎- ชิงชิง ‎- ชิงชิง
‎(อาซาโนะ อินิโอะ 39 ปี ‎นักวาดการ์ตูน)
‎- อร่อยจัง ‎- อร่อย
‎(มานาเบะ โชเฮ 48 ปี นักวาดการ์ตูน)
‎(มาเมโนะ ฟูมิโตชิ 43 ปี ‎รองบรรณาธิการ บิ๊กคอมิกสปิริต)
‎นี่เปปเป้ ที่ผมพูดถึงในอีเมล
‎เขาเปิดตัวการ์ตูนชุด ‎วันที่ 12 ตุลาคมในนิตยสารสปิริต
‎อยากให้คุณช่วยแบ่งปันประสบการณ์
‎จากการทำโปรเจกต์ใหญ่ๆ ครั้งแรกครับ
‎เขาไม่ค่อยได้คุยกับ ‎นักวาดการ์ตูนคนอื่น
‎คิดว่าคุณสองคน ‎น่าจะเป็นที่ปรึกษาที่ดี
‎เพราะคุณทั้งคู่ ‎เป็นนักวาดชื่อดังของเรา
‎ผมก็เลยเชิญมาวันนี้ครับ
‎- ยินดีที่ได้รู้จักครับ ‎- เช่นกัน
‎จากมุมของผม ‎สิ่งที่ยากที่สุดของคุณน่าจะเป็น...
‎คุณมีชื่อเสียงแล้วประมาณหนึ่ง
‎จากงานถ่ายแบบและออกโทรทัศน์
‎คนก็เลยติดภาพคุณจากตรงนั้น
‎ผมกลัวว่าพวกเขาจะสนใจแค่นั้น
‎และไม่สนใจการ์ตูนที่ตีพิมพ์ของคุณ
‎- พอนึกออกไหม ‎- คุณเป็นที่รู้จัก
‎ในบริบทที่ไม่เกี่ยวกับงาน
‎และคนก็อาจจะรู้จัก ‎การ์ตูนของคุณจากจุดนั้น
‎แต่ถ้าเรื่องราวไม่น่าสนใจมากพอ
‎พวกเขาก็จะไม่ติดตามการ์ตูนคุณ
‎การดึงความสนใจของคนอ่านเป็นบททดสอบ ‎ความสามารถในฐานะนักวาดการ์ตูน
‎คนจะยอมรับความสามารถ
‎ก็ต่อเมื่อได้ตีพิมพ์งานระยะยาว
‎ผมว่าช่วงเริ่มแรกนี้ ‎คุณต้องเอาชนะอุปสรรคที่ไม่เหมือนกับ
‎นักวาดการ์ตูนคนอื่นๆ
‎ที่เริ่มอาชีพนี้มาแบบปกติทั่วไป
‎ผมเพิ่งได้ข้อความที่มีรูปปกตัวอย่าง
‎- ของนิตยสารสปิริตที่กำลังจะวางแผง ‎- น่าตื่นเต้นจัง
‎อยากเห็นหน้าตาจัง
‎ผลงานตีพิมพ์ครั้งแรก ‎ได้ขึ้นปกเลยเหรอ
‎ผมว่าน่าจะอยู่กลางๆ เล่ม
‎- ดูสิ ‎- โฆษณาใหญ่จัง
‎- เขียนว่า "เชา" ‎- ใหญ่นะ
‎- โอ้โฮ ‎- แบบนี้สินะครับ
‎ตอนเห็นปกจริง ผมร้องไห้แน่
‎ไม่ต้องสืบเลย ร้องไห้แน่นอน
‎ความตื่นเต้นนั้น ‎มาเร็วไปเร็วมากเลยล่ะ
‎- ตื่นเต้นแค่ครั้งแรกเหรอ ‎- จากนั้นไม่นาน
‎ก็จะโดนเดดไลน์กดดัน
‎ตื่นเต้นกับงานแรกไหมครับ
‎- ครั้งแรกเหรอ แน่นอน ‎- ซื้อมาตั้งหลายเล่ม
‎- ซื้อมาเก็บหลายเล่มเลยเหรอครับ ‎- อือ
‎ได้ดูเทอร์เรซ เฮาส์ไหมครับ
‎- ดูซีซั่นก่อน ‎- อ๋อ ครับ
‎อยู่มาพักหนึ่งแล้ว
‎มีคนที่สนใจบ้างหรือยัง
‎- มีครับ ‎- จริงเหรอ
‎- แล้ว... ‎- ผมก็ชอบเธอนะครับ
‎ชื่อฮารุกะ ได้ดูบ้างไหมครับ
‎ได้ดูอยู่นะ
‎ผมตั้งใจวาดการ์ตูนมาก ‎จะได้มีเวลาไปเดตกับเธอ
‎ช่วงนี้รู้สึกแบบนั้นครับ
‎แล้วมีสัญญาณอะไรบ้างไหม ‎ว่าเธอก็น่าจะชอบคุณเหมือนกัน
‎ผมอ่านความคิดคนญี่ปุ่นไม่ออกเลยครับ
‎ผมอ่านท่าทีไม่ออกเลย
‎คนญี่ปุ่นไม่ค่อยพูดอะไรตรงๆ ด้วย
‎- มักจะพูดอ้อมๆ ‎- เราไม่ค่อยพูดตรงๆ
‎ยิ่งพูดอ้อมๆ นี่ผมดูไม่ออกเลย
‎อือ อย่างนี้นี่เอง
‎แต่พอพูดถึงการ์ตูน
‎เรื่องเกี่ยวกับรักที่ไม่สมหวัง ‎น่าสนใจกว่านะ
‎จริงครับ พูดอีกก็ถูกอีก
‎ผมไม่มีแฟนมาหนึ่งปีแล้ว
‎(โอคุยามะ ฮารุกะ 24 ปี นักแสดง)
‎(นิชิโนอิริ รุกะ 20 ปี ‎พนักงานพาร์ตไทม์)
‎(มิซึโกชิ เอมิกะ 21 ปี ‎นักศึกษาปีสี่ ม.เจเอฟโอเบอร์ลิน)
‎(จูเซปเป้ ดูราโต้ 26 ปี ‎นักวาดการ์ตูน)
‎(คิมุระ ฮานะ 22 ปี นักมวยปล้ำอาชีพ)
‎(ทาวาตาริ เรียว 26 ปี ‎นักบาสเกตบอลอาชีพ)
‎(เทอร์เรซ เฮาส์: โตเกียว 2019-2020)
‎(สามทุ่ม)
‎เอมิกะ
‎ช่วยปอกไข่หน่อยได้ไหม
‎ได้เลยๆ
‎ตอนแรกไม่รู้ว่าพี่เรียกทำไม
‎ต้องปอกไข่ตั้งสิบฟอง ฉันทำไม่ทัน
‎ทำคนเดียวไม่ไหว
‎(ไปเก็บตัวซ้อมจนถึงวันที่ 21 เรียว)
‎- เรียวไม่อยู่อีกแล้วใช่ไหม ‎- อือ ไปอีกแล้ว
‎- คุยกับพี่เขาสบายใจสุดเลย ‎- เนอะ
‎- เป็นคนคุยง่าย ‎- ดีเนาะ
‎เป็นคนที่คุยด้วยง่ายที่สุดในบ้าน ‎ไม่ก็ในบรรดาพวกผู้ชาย
‎เฉพาะพวกผู้ชาย
‎ฉันรู้สึกว่าอยู่กับเขา ‎แล้วเป็นตัวของตัวเองได้
‎เธอสองคนชอบแซวกันนะ
‎คุยกับเขา ‎ให้ความรู้สึกเหมือนคุยกับเพื่อนเก่า
‎แต่ตอนนี้ ฉันไม่ค่อย...
‎ฉันรู้สึกกลัวๆ
‎- ทำไมล่ะ ‎- แบบฉันไม่ควรส่งข้อความหาเขาบ่อย
‎ฉันอยากให้ฮานะ...
‎มั่นใจในตัวเองมากกว่านี้ ‎เธอเป็นคนน่ารักมาก
‎ฉันว่าพี่เรียวเท่มากเลย
‎เขาหล่อที่สุดใน...
‎- ฉันชอบเขาที่สุดเลย ‎- ฉันเข้าใจนะ
‎- เขาเป็นคนที่พึ่งพาได้ ‎- อือ
‎บรรยากาศรอบตัวเขาอบอุ่นดี
‎- อบอุ่นเหรอ หรือ... ‎- ถ้าฉันต้องเลือกหนึ่งใน...
‎ฉันไม่ควรพูดถึงเขาเหมือนเป็นสิ่งของ
‎ถ้าถามว่าในบรรดาผู้ชายสามคน ‎คนไหนคือสเปกฉัน ก็พี่เรียวนะคะ
‎- จริงเหรอ ‎- ถ้าดูจากหน้าตา
‎แล้วรุกะล่ะ ไม่ค่อยชอบเหรอ
‎- ฉันเคยบอกว่าสนใจเขา... ‎- จำได้
‎แล้วมีอะไรเปลี่ยนไปไหม
‎ก็...
‎ฉันไม่รู้ว่ามองรุกะเป็นแฟนได้ไหม
‎ฉันเองก็ไม่รู้ว่า ‎ความรู้สึกที่มีต่อเขาคืออะไร
‎แสดงว่าเขาไม่ได้ ‎ทำให้เธอรู้สึกลึกซึ้งจริงจัง
‎อือ ก็คงงั้น
‎ซับซ้อนแฮะ
‎แล้วพี่รู้สึกยังไงกับพี่เปปเป้
‎เปปเป้ดีนะ
‎แต่ฉันไม่รู้ว่าจะยังไงต่อ
‎ฉันอยากรู้จักเขาให้มากขึ้น ‎แล้วก็อยากไปเที่ยวด้วยกันอีก
‎อยากใช้เวลากับเขา
‎แต่เหมือนกับ...
‎ฉันไม่รู้ว่าฉันชอบเขาแบบคนรักไหม
‎เรื่องนั้นก็ยังไม่ชัดเจน
‎พอนึกออกไหม
‎ฉันเข้าใจความรู้สึกนั้นนะคะ ‎นึกออกเลย
‎ช่วงนี้เปปเป้ก็ยุ่งมากเลยด้วย
‎ฉันอยากสนับสนุนความฝันของเขา
‎เขาทำงานมาสิบปี
‎เพื่อให้ได้รับโอกาสเจ๋งๆ ‎ในการตีพิมพ์การ์ตูนชุด
‎ในญี่ปุ่นแบบนี้
‎- จะอยู่หรือจะไปก็วัดจากตรงนี้ ‎- ก็จริง
‎ไข่เยอะมากเลย
‎เยอะไปไหม
‎การชอบคนคนหนึ่งมันเป็นยังไงนะคะ
‎ตอนนี้ฉันไม่รู้แล้ว
‎ก็คงเป็นการนึกภาพว่าจู๋จี๋กับเขา ‎หรืออะไรแบบนั้นได้
‎เป็นอะไรที่ชัดเจนมาก
‎- สุดท้ายแล้ว... ‎- ถ้าจะมีอะไรกัน
‎สุดท้ายก็อยู่ที่
‎- อยากจะมีอะไรกับเขาไหม ‎- อือ
‎ผู้ชายคนนั้นอาจจะเป็นคนดีมาก ‎แต่บางทีเราก็ไม่ได้มองเขาแบบคนรัก
‎กลายเป็นคนเจ๋งๆ ที่เป็นแค่เพื่อน
‎ชอบเขาในฐานะคนคนหนึ่ง แต่ก็นะ
‎อือ เข้าใจ
‎ถ้าพูดถึงเรื่องนี้
‎เปปเป้ก็เหมือนเป็นเพื่อนที่ดี ‎ฉันเองก็ยังไม่ได้...
‎เจอเขาในสถานการณ์ที่เห็นเขาแมนมากๆ
‎หรืออะไรแบบนั้นเลย
‎อือ เขานิสัยดี เป็นคนน่ารัก แต่...
‎กลับมาแล้วครับ
‎ไม่มีใครอยู่เลย
‎น่ากินจัง
‎ยินดีต้อนรับ
‎ว่าไง
‎- เชา ‎- เชา
‎- ทำอาหารเหรอ ‎- อือ
‎- ทำโอเด้ง ‎- ฉันแอบดู
‎เหรอ ไข่เต็มเลยใช่ไหม
‎ขอบคุณที่ทำอาหารนะ ฮารุกะ
‎- ทานแล้วนะคะ ‎- ทานแล้วนะครับ
‎รสชาติเข้าเนื้อหรือยัง
‎- อือ รสชาติดีนะ ‎- อร่อยดี
‎อร่อย
‎มิโสะก็อร่อย
‎เอาส้อมไหม เปปเป้ ใช้ส้อมไหม
‎พอเลย ฉันกำลังพยายามนะ
‎- สู้นะ ‎- สู้
‎เอาตะเกียบจิ้มไม่ได้นะ
‎- ไม่สุภาพ ‎- แบบนี้น่ะเหรอ
‎ทำได้แล้ว เห็นไหม
‎ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ
‎- ขึ้นข้างบนก่อนนะคะ ‎- อือ
‎- อร่อยจัง ‎- อิ่มไหม
‎- กำลังดี ‎- ดีแล้ว
‎- ไม่เป็นไร เดี๋ยวล้างให้ ‎- งั้นเอาไปไว้ที่อ่างให้นะ
‎ขอบคุณสำหรับอาหารครับ
‎- ขอไปทำงานต่อก่อนนะ ‎- โอเค
‎- พยายามเข้านะ ‎- ขอบคุณ
‎อาบน้ำดีกว่า
‎(ฟุนะบาชิอารีน่า ฟุนะบาชิ ชิบะ)
‎ขอบคุณที่มาครับ ทางเข้าทางนี้เลย
‎(บ่ายโมง)
‎ทางเข้าสนามอยู่ทางนี้เลยครับ
‎ประตูซ้ายมือนะครับ
‎บีลีกเออร์ลี่คัพ ปี 2019 ‎ภูมิภาคคันโต
‎โยโกฮาม่า บี-คอร์แซร์ ‎พบกับคาวาซากิ เบรฟธันเดอร์ส
‎พี่เรียวมาแล้ว
‎- เห็นแล้วเหรอ ‎- นั่นไง เขาอยู่นั่น
‎- น่ารักจัง ‎- หางตาตกเป็นเอกลักษณ์
‎หางตาตกนี่น่ารักมากเลย
‎เขาพูดอะไรอยู่ด้วย
‎ทิปออฟ
‎- ฉันจะถ่ายรูปเยอะๆ เลย ‎- อือ
‎ซูมสุดๆ เลยนะ ให้ได้รูปแบบใกล้ๆ
‎เท่มากเลย
‎เขาเลี้ยงบอลผ่านคนอื่นง่ายๆ เลย
‎- เย่ ‎- สุดยอด
‎เยี่ยมๆ
‎เป็นอะไรไหม
‎ลุกขึ้นมาเร็วมากเลย
‎สู้เขาๆ
‎เท่จัง
‎- ดูบาสก็สนุกดีนะ ‎- สนุกเนอะ
‎บาสสนุกจังเลย
‎ทำคะแนนบ่อยๆ ก็ตื่นเต้นดี
‎เนอะ สนุกดี
‎ดูง่ายแล้วก็สนุกด้วย
‎กรี๊ด
‎- สุดยอดเลย ‎- เท่จัง
‎- สุดยอด ‎- โอ้โฮ คุณทาวาตาริ
‎- เห็นฝีมือคุณแล้ว ‎- เมื่อกี้เท่มากเลย
‎เท่จนทนไม่ไหวแล้ว
‎สุดยอด
‎เท่จัง
‎เหลือเชื่อสุดๆ
‎คาวาซากิ เบรฟธันเดอร์ส ‎พบกับโยโกฮาม่า บี-คอร์แซร์
‎อย่างที่เห็นนะครับ ‎คะแนนอยู่ที่ 76 ต่อ 71
‎คาวาซากิ เบรฟธันเดอร์ส ‎คว้าชัยชนะกลับไปวันนี้
‎ขอเสียงปรบมือให้ทั้งสองทีม
‎ที่แข่งขันให้เรารับชม ‎อย่างเต็มที่ด้วยครับ
‎(ไปดูพี่เรียวแข่ง ฮานะกับเอมิกะ)
‎(สี่ทุ่ม)
‎ไปดูพี่เรียวแข่งมาใช่ไหม
‎- สุดยอดเลย ‎- อึ้งไปเลย
‎- พี่เรียวนี่ ‎- แฟนพันธุ์แท้
‎- น่ารักจัง ‎- เสื้อเท่มากเลยเนอะ
‎- เป็นของที่ระลึกที่เจ๋งมาก ‎- ชอบมากเลย
‎พี่เรียวเก่งมากเลยค่ะ ‎ไว้เกมหน้าไปดูด้วยกันนะคะ
‎อยากไปจัง แข่งอีกเมื่อไหร่เหรอ
‎- อยากไปจัง ‎- ต้องรออีกสักพักเลย
‎พี่เปปเป้ วันนี้ทำอะไร
‎- วาดการ์ตูนทั้งวันเลย ‎- ว้าว
‎เดดไลน์จี้เข้ามาแล้วใช่ไหม ‎วันที่ 13 หรือเปล่า
‎จริงๆ ก็วันมะรืนน่ะ
‎- แต่พรุ่งนี้คงเสร็จแล้วล่ะ ‎- อ๋อค่ะ จริงเหรอ
‎- เสร็จสักที ‎- นั่นสิ
‎ตารางงานพี่เดือดมาก
‎- ฉันส่งข้อความหาพี่เรียว ‎- อือ
‎- ส่งอันนี้ให้เขา ‎- อะไรเหรอ
‎"ฉันจะใส่เสื้อนี้ทุกวัน ‎จนกว่าพี่จะกลับบ้าน"
‎แล้วก็ส่งรูปให้เขาดู
‎เขาบอกว่า "ฉันเอาเสื้อให้เธอเหรอ"
‎ฉันก็ "ควักเงินซื้อเองเลยนะ"
‎เขาเลยบอกว่า "ตลกดี ‎ดีใจจัง เดี๋ยวเลี้ยงข้าวเย็น"
‎แล้วก็ "ขอบคุณมากๆ นะ"
‎- เขาซึ้งสุดๆ ‎- ดูออกเลย
‎มีหน้าเขากี่หน้าเนี่ย
‎วันที่ 22 ทุกคนทำอะไรกันบ้าง
‎วันที่ 22 เหรอ
‎ทำไมเหรอ
‎เป็นเกมสุดท้ายของลีกเดี่ยว ‎ถ้าว่างกัน...
‎- วันนั้นมีแข่งเหรอ ‎- ค่ะ
‎- วันที่ 22 ‎- ถ้าว่างนะคะ
‎น่าจะว่างนะ
‎- ฉันก็ไปได้ ‎- จริงเหรอ
‎- ที่เดิมหรือเปล่า ‎- เปล่าค่ะ
‎เวทีหน้าใหญ่กว่าเยอะเลย ‎แข่งที่โคราคุเอนฮอลล์
‎โอ้โฮ ฉันอยากไป
‎- ไปด้วย ‎- ถ้ามีเวลาก็มานะ
‎ฉันน่าจะว่างนะ
‎- ฉันก็น่าจะว่าง ‎- จริงเหรอ
‎ฉันจะลงปฏิทินไว้เลย
‎เปปเป้ แล้ววันที่ 20 ทำอะไรเหรอ
‎- ไปขับคอร์เวตต์เล่นกันไหม ‎- คอร์เวตต์ ได้สิ
‎- อาทิตย์นี้ฉันว่าง ‎- จริงเหรอ
‎- วันไหนดี ‎- วันศุกร์
‎วันศุกร์ไม่ก็เสาร์
‎- วันศุกร์ดีกว่า ‎- โอเค ลงปฏิทินก่อน
‎อยากไปดูเรียวจัง ‎เราจะไม่ได้เจอเขาอีกนานเลย
‎- ได้ไปดูซ้อมก็น่าจะดี ‎- อือ
‎- ที่เขาไปเก็บตัวฝึก ‎- อือ
‎- ไปไหม ‎- อือ
‎- ไปดูเขาดีไหม ‎- ก็...
‎- ฉันแค่... ‎- อะไรเหรอ
‎ฉันแค่...
‎ฉันคุยกับเพื่อนและทำตัวปกติ ‎ได้ง่ายมากเลย
‎แต่กับคนที่ชอบ...
‎เข้าใจไหมคะ
‎- อือ ‎- ฉันกลายเป็น...
‎คนที่คิดเยอะกับเขาไปทุกเรื่อง
‎เมื่อกี้ที่เอมิกะเล่าให้ฟัง ‎เรื่องที่เธอส่งข้อความ...
‎กับเรียวเหรอ
‎อือ ที่เธออวดเสื้อแฟนคลับ
‎แล้วเขาก็บอกว่าจะเลี้ยงข้าวเย็น
‎เรื่องแบบนั้น...
‎เธอรู้สึกยังไง หึงเหรอ
‎หรือไม่หึง อิจฉามากกว่า
‎อือ ก็...
‎- พี่เรียว... ‎- แต่เธอก็มีนัดกินข้าวนี่
‎เราคุยกันว่าจะไป แต่ยังไม่ได้นัด
‎ไม่ได้นัดกันว่าจะไปไหน เมื่อไหร่
‎ฉันรู้ว่าตอนนี้เขายุ่งมาก
‎เธอต้องหาวิธีเข้าใกล้เขานะ
‎- แล้วเธอ... ‎- ฉันก็พยายามอยู่นะคะ
‎- มีฉากดีๆ เยอะเลย ‎- แม้แต่ตอนไปร้านขายของชำ
‎น่ารักดี
‎ผมชอบตอนที่เธอคิดมาก
‎เรื่องที่ชื่อเขา ‎ไปเหมือนกับคำว่า "จำนวน"
‎"ฉันหมายถึงเรียวที่แปลว่าจำนวน ‎ไม่ใช่ไม่เคารพพี่นะคะ"
‎เขาบอกว่า "เรียกเรียวก็ได้"
‎- ตอบได้น่ารักมากเลย ‎- น่ารักจัง
‎เป็นคำที่เล่นได้ ‎กับคนชื่อเรียวเท่านั้น
‎- ใช่ ‎- ฉากนั้นดีมากเลย
‎แต่เอมิกะก็รุกอยู่
‎- เธอสนิทกับเรียวมากสุด ‎- เรียว...
‎อยู่ดีๆ เธอก็โผล่มา
‎- เนอะ ‎- เรานึกว่าเธอชอบรุกะ
‎อย่างที่เราคิด ‎เธอไม่ได้ชอบรุกะแบบคนรัก
‎สุดท้ายเขาก็เหมือนน้องชาย
‎เขาไม่ค่อยเสน่ห์แบบผู้ชาย
‎ความเป็นผู้ชายก็ยังสำคัญนะครับ
‎เรียวนี่มองยังไงก็นักกีฬา ‎เขาโปรยเสน่ห์ให้คนหลงได้เลย
‎ซ้ายทีขวาที
‎เป็นสไตล์ที่คนชอบเยอะอยู่แล้ว
‎แล้วเขาเองก็ตรงไปตรงมา
‎คุยเก่งด้วย
‎ชอบที่เขาพูดตอนกินมื้อเย็น
‎"ขอกินอีกจานได้ไหม" ‎ร้อยคะแนนเต็มเลย
‎ได้ยินแบบนั้นฉันคงดีใจ
‎แทนที่จะบอกว่าอร่อยเฉยๆ ‎เขาก็ข้ามไปอีกขั้น
‎เขาบอกว่า "อร่อยมากจนต้องขอสองเลย"
‎แถมตอนแข่งก็โชว์ฝีมืออีก
‎เท่อะไรขนาดนี้
‎ใครๆ ก็คงคิดว่าเขาเท่มาก
‎เอมิกะคงคิดว่า "น่าลงทุนมาก"
‎เห็นเขาเป็นการลงทุนเหรอ
‎- เป็นโอกาสการลงทุนที่น่าเชื่อถือ ‎- ใช่
‎เธอคิดว่า "ฉันคงปล่อยเขาไว้ ‎ในมือเด็กคนนี้ไม่ได้"
‎ที่เอมิกะบอกเรียวว่า ‎จะใส่เสื้อตัวนี้ทุกวันนี่มัน...
‎อะไรกันคะ ฉันรู้สึกแปลกๆ
‎- ใช่ไหม ‎- อือ...
‎ไม่ชอบเลยค่ะ
‎เอมิกะปล่อยหมัดแย็บเบาๆ
‎แสดงให้เห็นว่าเธอพร้อมจะแย่งเขานะ
‎เป็นการประกาศกลายๆ
‎แถมยังบอกไปจนถึงว่า ‎นัดกินข้าวเย็นกัน
‎แต่พวกเขาอยู่บ้านเดียวกัน ‎ผมว่าเธอน่าจะแค่อยากเล่า
‎ว่าเป็นการคุยกันสนุกๆ ระหว่างเพื่อน
‎- มีปัญหาอะไรเหรอ ‎- แต่ที่พูดเรื่องเสื้อ...
‎- เข้าใจนะ ‎- เธอไม่ต้องพูดก็ได้
‎แต่ฉันก็ชอบพูดอะไรแบบนั้น ‎แบบไม่รู้ตัวเหมือนกันนะคะ
‎- งั้นเหรอครับ ‎- เหมือนว่า...
‎ขึ้นอยู่กับวิธีการพูดครับ
‎เพราะเอมิกะเป็นผู้หญิงขี้อ่อย...
‎- นั่นล่ะค่ะ ‎- คนก็อาจจะมองผิดไป
‎แต่เธอก็แค่พูดเฉยๆ
‎แต่การที่กล้าพูดออกมา
‎ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่า ‎ฮานะชอบเขามาก
‎- นั่นล่ะที่น่ากลัว ‎- ใช่
‎ฮานะเคยขอเธอว่าอย่าชอบเขา
‎- จริงเหรอ ‎- เธอพูดไม่ใช่เหรอคะ
‎เธอบอกว่า "ถ้าชอบเขา ให้บอกฉันนะ"
‎เอมิกะไม่สนใจตรงนั้นเลย
‎- เธออาจจะรอให้เขาชอบก่อน ‎- ควรบอกฮานะก่อน
‎- แล้วค่อยบอกฮานะ ‎- แบบนั้นก็สายเกินไปแล้ว
‎- รอนานไปเหรอ ‎- ใช่ค่ะ
‎- ถือว่าผิดกฎนะ ‎- เธออยากก่อดราม่า
‎เรียวยังไม่ได้ตั้งใจชวนฮานะ ‎ไปเที่ยวเลย
‎- จริงด้วย ‎- ยังเลย
‎ฮารุกะก็ดูไม่ได้สนใจเปปเป้เท่าไร
‎เธอไม่ชอบเขาเพราะนิสัยดีเกินไป
‎ฮารุกะหันมารับบทแม่แล้ว
‎ก็เลยไม่ได้มองเขาแบบคนรัก
‎- ก็จริงนะ ‎- ใช่
‎กับรุกะก็แบบนั้น
‎ตอนนี้เธอก็เป็นแบบนั้นกับเปปเป้
‎- นิดหน่อย ‎- "ห้ามใช้ตะเกียบเหมือนส้อมนะ"
‎- แต่เปปเป้ดูชอบให้คนใส่ใจนะคะ ‎- ใช่
‎แต่นั่นคงเป็นท่าทีของเธอ ‎ต่อคนที่ไม่ได้ชอบ
‎- อือ แรงจูงใจของเธอ ‎- เธอกลับไปโหมดนั้น
‎รุกะเจอแต่เรื่องเดิมๆ นะครับ
‎จุดนี้แล้ว เขาก็ชนะใจไม่ได้
‎ต่อไปเราคงได้เห็นเขาทำอาหารไม่ได้
‎- พอเลย ‎- จากนั้นก็แค่...
‎หยุด
‎ครับ ไม่พูดก็ได้
‎- เขายอมแล้ว ‎- เขายั้งปากไว้
‎- โตขึ้นแล้วนะ ‎- ใช่
‎- ในที่สุดก็เป็นผู้ใหญ่ ‎- ยอมรับรุกะแล้ว
‎- เริ่มจะยอมรับ ‎- สุดยอด
‎ถึงผมจะขัดใจ ‎ตอนที่พวกเขาคุยกันเรื่องวันว่าง
‎แล้วรุกะตอบว่า "ฉันก็น่าจะว่าง"
‎ผมคิดอยู่ว่า ‎"แล้วนายมีอะไรทำด้วยเหรอ"
‎- เขาทำงานพาร์ตไทม์ ‎- ใช่
‎- ที่ร้านมาร์เวล ‎- เขาทำงานนะ
‎- อยากอยู่มาร์เวล ‎- จำได้ไหม
‎สำหรับผม บทเขาเหมือนวิญญาณ
‎- จริงเหรอ ‎- อย่าพูดแบบนั้นสิคะ ใจร้ายจัง
‎ผมไม่ได้บอกว่ารุกะตายไปแล้ว ‎แต่ฉากที่มีเขามันน่าเบื่อ
‎- ก็เหมือนกันนั่นล่ะ ‎- เหมือนเลย
‎- คือเขาอยู่แต่ในฉากน่าเบื่อเหรอ ‎- ใช่
‎แม้แต่คนในบ้านเองยังล้อเลียนเขา ‎เหมือนเป็นตัวตลก
‎- ทนายของรุกะโกรธมากเลย ‎- อาจจะร้องไห้ได้นะ
‎- นายทำเธอร้องไห้ ‎- โกรธสุดๆ
‎ขอตัวก่อนนะครับ
‎ให้อภัยก็ได้
‎แต่ก็จริงที่รุกะเริ่มกลายเป็น ‎ตัวประกอบฉาก
‎- เราอยากเห็นเขาเด่น ‎- ใช่
‎หน้าเขาเหมือนนายแบบนะครับ
‎ก็เหมือนกับในชนบทบางที่
‎ที่มีสถานที่เหมาะทำเป็น ‎แหล่งท่องเที่ยว
‎แต่คนในพื้นที่ไม่สนใจโปรโมตเลย
‎เปรียบเปรยได้ดีมาก
‎ทำให้เราอยากโทรไปหา ‎หน่วยงานในท้องถิ่นเลยเลยทีเดียว
‎(ห้าทุ่มครึ่ง)
‎ถ้ามองแวบแรก
‎จะเหมือนเด็กวาดเลยใช่ไหม
‎แต่มีเรื่องซ่อนอยู่ในนี้นะ
‎ในมุมนี้ มีมุมนอกโลก...
‎เพิ่งเห็นว่ามีอะไรตรงนั้นด้วย
‎ใช่ มีสัญลักษณ์ซ่อนอยู่มากมาย
‎ดูนี่สิ
‎ฉันเขียนชื่อเธอแบบต่อๆ กัน
‎แล้ว...
‎ชื่อฉันซ้อนอยู่ตรงกลางเฉยเลย
‎- เขาบอกว่าเวลาเขียนชื่อฉัน ‎- มีหัวใจด้วย
‎เขาบอกว่าเวลาเขาเขียนชื่อฉันติดกัน ‎แล้วถ้าปิดตรงนี้...
‎มีชื่อเขาอยู่ในนั้น ‎แล้วเขาถามว่าฉันเห็นไหม
‎น่ารักจัง
‎เขาชอบเธอแล้วล่ะ
‎(เก้าโมงครึ่ง)
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- อรุณสวัสดิ์
‎- กินโอเด้งไหม ‎- ก็ดีครับ
‎- เดี๋ยวเอามาให้นะ ‎- ขอบคุณครับ
‎- ยังมีเหลือเหรอ ‎- มีนิดหน่อย
‎อ้าว เหลือไม่เยอะอย่างที่คิดแฮะ
‎ผมอยากกิน
‎เมื่อวานนายดูเทอร์เรซ เฮาส์
‎- ในห้องพักผ่อนเหรอ ‎- ครับ
‎- เหรอ ‎- ผมนั่งอยู่คนเดียวนานเลย
‎- ทำไมเหรอ ‎- ก็...
‎หลังจากได้ดูตอนล่าสุด...
‎ผม...
‎แม้แต่ผมเองก็ไม่รู้เลย
‎ว่าบางครั้งพูดอะไรออกไป
‎ผมว่าผมเพี้ยน
‎ผมไม่ชอบตัวเองที่แสดงออกแบบนั้นเลย
‎ถ้านายไม่ได้มาอยู่บ้านนี้ ‎ก็มีตั้งหลายเรื่อง
‎- ที่นายคงไม่รู้ตัว ‎- เยอะเลย
‎นายอาจจะเรียนรู้บางเรื่องได้ช้า
‎อย่างเรื่องพาสต้าที่ฉันตกใจมาก
‎แต่ฉันก็ยิ้มนะ ‎เพราะมันใสซื่อและตลกมาก
‎ผมไม่คิดอะไรหรอก ‎ถ้าคนอื่นสนุกกับสิ่งที่ผมทำ
‎แต่ผมอยากรู้จักตัวเอง
‎และพัฒนา
‎ผมอยากเติบโตและข้ามจุดอ่อน
‎ผมไม่ได้คิดมากที่พี่หัวเราะ
‎แต่...
‎ผมก็คงจะดีใจ ‎ถ้าพี่มาคุยกับผมว่าเห็นอะไร
‎แต่ทุกวันนี้เวลาเราแนะนำอะไร
‎นายก็พยายามร่วมมือเต็มที่แบบไม่รีรอ
‎พยายามเปลี่ยนแปลง ‎และพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้น
‎ฉันว่าดีมากเลยล่ะ
‎ในชีวิตเรา ‎ยังมีเรื่องให้เรียนรู้อีกเยอะ
‎หวังว่านายจะไม่กดดันตัวเองเกินไป
‎ผมไม่ยอมแพ้หรอก
‎อย่างนี้เอง
‎ทานแล้วนะคะ
‎อุ่นจัง...
‎อุ่นเหรอ
‎นายจิตตกเลยใช่ไหม
‎เรายังมีเรื่องต้องเรียนรู้อีกเยอะ
‎ครับ
‎ผมรู้สึกแล้ว
‎ก้าวแรกที่สำคัญคือรับรู้สิ่งนี้ล่ะ
‎- ทำเต็มที่นะครับ ‎- อือ มาสู้ไปด้วยกันนะ
‎อือ
‎(ไปแข่งที่ฟุกุโอกะ ฮานะ)
‎(ยินดีต้อนรับกลับบ้าน เรียว ‎เก็บตัวครั้งหน้าขอให้ราบรื่น)
‎เอ๊ะ
‎(สี่ทุ่ม)
‎- เอ๊ะ ‎- ยินดีต้อนรับ
‎เกิดอะไรขึ้น เลิกเล่นบาสแล้วเหรอ
‎สวัสดีครับ ผมสมาชิกใหม่
‎นึกว่าจะไม่อยู่
‎ฉันกลับมาคืนนี้ พรุ่งนี้ไปอีกแล้ว
‎ดีเลย กินพาสต้าไหม
‎กลับบ้านมาเพราะแบบนี้ล่ะ ‎พวกนี้บอกว่าคืนนี้นายจะทำอาหาร
‎- ดีใจที่ได้เจอนะ ‎- ฉันรีบกลับมาเลย
‎รีบกลับเลยเหรอ
‎ขั้นนี้สำคัญสุดในการทำพาสต้า
‎- ผัดให้เหลืองน่ะเหรอ ‎- เรียกว่าโซฟรีโต
‎ถ้าข้ามขั้นตอนนี้ไป ‎ก็จะไม่มีรสชาติเลย
‎- ต้องใช้เวลาผัดเหรอ ‎- ใช่
‎- สำคัญมากเลย ‎- รับทราบ
‎- ตอนนี้ก็ใส่อย่างอื่นได้ ‎- ค่ะ
‎ไม่ใช่ "ค่ะ" ต้อง "ซี"
‎ซี
‎- สายตาเปปเป้แย่ขนาดนั้นเลยเหรอ ‎- ว่าไหม
‎- ขอถ่ายรูปได้ไหม ‎- อือ
‎ดูต๊องมากเลย
‎ขยับไปทางซ้ายอีกหน่อย
‎นั่นล่ะ ไม่ใช่แบบนั้น
‎หยุดๆ ตรงนั้นล่ะ
‎ถ่ายเยอะไปแล้ว
‎โทษทีที่ให้รอ
‎- น่ากินมากเลย ‎- ขอบคุณครับ
‎- ทานแล้วนะครับ ‎- หวังว่าจะอร่อยนะ
‎- ทานแล้วนะคะ ‎- ทานแล้วนะคะ
‎อร่อยจัง
‎- เป็นไงบ้าง ‎- อร่อย
‎- ขอบคุณนะ ‎- อร่อยมาก
‎เหลือเชื่อเลย
‎- เปปเป้... ‎- ว่าไง
‎- อร่อย ‎- อร่อยเหรอ ขอบคุณนะ รุกะ
‎อร่อยมากจริงๆ
‎จริงเหรอ ขอบคุณนะ
‎เธอใส่เสื้อนั่นทุกวันจริงๆ เหรอ
‎- อือ ‎- "อือ" ด้วย
‎ทำไมกว่าจะ "อือ" นานจัง
‎คิดนานไปแล้ว
‎ฉันจะใส่ทุกวันเลย
‎เวลาพี่เรียวไม่อยู่บ้าน
‎เวลาเขาไม่อยู่บ้านเหรอ
‎เข้าใจล่ะ
‎- ตั้งแต่พรุ่งนี้ ‎- ดีใจจัง
‎- ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ ‎- วางจานไว้เลย
‎- ฉันล้างเอง ‎- งั้นเดี๋ยววางไว้ที่อ่าง
‎เราจะไปไหนกันเหรอ
‎จะขับคอร์เวตต์ไปไหนดี
‎อือ นั่นสิ มีที่ไหนน่าไปบ้างนะ
‎ถ้านายยุ่งมาก เราไปแถวๆ นี้ก็ได้
‎- ฉันไปได้หมดเลย ‎- จริงเหรอ
‎อยากหยุดทั้งวัน
‎จริงเหรอ ‎งั้นเราขับไปกินโซบะที่ชิซูโอกะไหม
‎โซบะเหรอ
‎ที่นั่นมีร้านโซบะที่ฉันชอบ
‎- ไปสิ ‎- โซบะเห็ดชิตาเกะอร่อยมาก
‎เสิร์ฟพร้อมกับ ‎เทมปุระเห็ดชิตาเกะเยอะมากเลย
‎- ไปกินกัน ‎- ไปนะ ได้เลย
‎เดี๋ยวดูก่อนว่าร้านเปิดไหม
‎(สิบโมงครึ่ง)
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- อรุณสวัสดิ์
‎(ไปขับรถเล่นกับรุกะ เปปเป้)
‎อยากไปมานานแล้ว
‎อาทิตย์ก่อนทำงานหนักมากเพื่อวันนี้
‎- หายไปทั้งอาทิตย์เลย ‎- ใช่
‎ฉันทำทุกอย่างให้เสร็จ ‎จะได้ไปขับรถคอร์เวตต์กัน
‎ได้ไปสักที
‎- ไปเลยไหม ‎- ไปกัน
‎ว้าว
‎- ตื่นเต้นจัง ‎- เหมือนกัน
‎สนุกจัง จริงๆ นะ
‎- เคยไปชิซูโอกะมาก่อนไหม ‎- เคย
‎- จริงเหรอ ‎- อือ ไปปีนภูเขาไฟฟูจิด้วย
‎อ๋อ จำได้แล้ว
‎กินโซบะเสร็จแล้วอยากไปไหนไหม
‎มีที่ไหนน่าไปไหม
‎แถวนั้นมีทะเลสาบสองสามแห่ง ‎ไปสักที่ก็น่าจะสนุกดี
‎- อาจจะเห็นภูเขาไฟฟูจิ ‎- ได้เลย
‎โอ้โฮ ตายแล้ว
‎มวนท้องเลย
‎แบบโหวงๆ
‎เสียงเครื่องยนต์เจ๋งมาก
‎- ใช่ไหม ‎- คำรามเลย
‎เสียงรุ่นวีเอทเป็นแบบนี้ล่ะ
‎- วีอะไรนะ ‎- วีเอท
‎- นี่เครื่องวีเอทเหรอ ‎- ใช่
‎สุดยอด
‎- วีเอท บ้าไปแล้ว ‎- อือ
‎(ซูโซโนะ ชิซูโอกะ)
‎(บ่ายโมงครึ่ง)
‎- นี่ร้านโซบะเหรอ ‎- ใช่ อร่อยมากเลย
‎- เขาปลูกเห็ดชิตาเกะหลังร้าน ‎- จริงเหรอ
‎- เขาเล่าให้ฉันฟัง ‎- ชอบภูเขา...
‎- เวลามองจากตรงนี้ ‎- ได้ยินว่ามีแพะด้วย
‎(ร้านโซบะโคอิจิเตะ)
‎- แพะป่ามาเดินแถวๆ นั้น ‎- อยากเห็นจัง
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีครับ
‎ร้านสวยจัง
‎- ชอบไหม ‎- ร้านเป็นแบบ
‎- สไตล์ญี่ปุ่นโบราณด้วย ‎- อือ
‎วันนี้เราเห็นภูเขาไฟฟูจิไหม
‎วันนี้ไม่เห็นนะ
‎- เมฆครึ้มไป อือ ‎- เหรอ
‎เธอเคยมาที่นี่แล้วใช่ไหม
‎- อือ มาหลายครั้งแล้ว ‎- ทำไมถึงมาร้านนี้ล่ะ
‎แฟนเก่าฉัน...
‎ชอบมาที่นี่
‎เคยมากับแฟนเก่าเหรอ
‎บ้านเกิดเขาอยู่แถวนี้ ‎เราเลยมาที่นี่บ่อยมาก
‎แต่ฉันก็ยังชอบมาที่นี่นะ ‎มากับเพื่อนบ่อยเลยล่ะ
‎อือ
‎- อย่างนี้เอง ‎- เป็นร้านโซบะที่ฉันชอบมาก
‎ขอบคุณที่รอค่ะ โชจินเทมปุระโซบะค่ะ
‎- ขอบคุณครับ ‎- ทานให้อร่อย
‎- น่ากินมาก ‎- ใช่ไหมล่ะ
‎เคสโทรศัพท์เรามีโปเกม่อนทั้งคู่เลย
‎จริงด้วย
‎- น่ากิน ‎- ทานแล้วนะ
‎ทานแล้วนะครับ
‎- ไม่ได้กินโซบะมานานแล้ว ‎- จริงเหรอ
‎ช่วงนี้...
‎กินแต่พาสต้าตลอดเลย
‎วันมะรืนนี้
‎- จะไปดูฮานะไหม ‎- ไปๆ
‎ไปกันทุกคนเลยมั้ง เรียวไปไหม
‎ไม่รู้เรียวไปไหม ‎แต่เห็นเขาบอกว่าว่างนะ
‎ช่วงนี้ฉันคิดเรื่องนี้บ่อยมาก
‎ฉันคิดว่าอีกไม่นาน
‎อาจจะออกจากเทอร์เรซ เฮาส์
‎จริงเหรอ
‎- เมื่อไหร่ ‎- ยังไม่ได้ตัดสินใจเลย
‎แต่ก็คงเร็วๆ นี้
‎- เดือนนี้เหรอ ‎- เดือนนี้แหละ
‎หรือไม่ก็ต้นเดือนหน้า
‎- โห ‎- ก็...
‎ตอนอยู่เทอร์เรซ เฮาส์มีอะไรเยอะเลย
‎ฉันทะเลาะกับคนอื่น...
‎- ทะเลาะกับคนอื่นเหรอ ‎- และทำให้คนอื่นรู้สึกไม่ดี
‎ฉันเองก็เจ็บปวด
‎เท่าที่ผ่านมา ‎ฉันรู้สึกเหมือนสนใจแต่ตัวเอง
‎ฉันคิดว่าเห็นแต่ความต้องการ ‎ของตัวเองก็ไม่เป็นไรนี่
‎ฉันไม่ค่อยได้ใส่ใจคนอื่นเลย
‎ตัวอย่างเช่น ถ้านาย...
‎เป็นเพื่อนฉันช่วงก่อนหน้านี้
‎ฉันคงไม่สนใจเลยว่านายจะคิดอะไร
‎และไม่ใส่ใจว่านายอยากฟังอะไร
‎ฉันไม่ค่อยเห็นอกเห็นใจคนอื่น
‎ฉันไม่ได้พูดออกมา ‎เพราะว่าตัวเองไม่มีนิสัยนั้นแล้วนะ
‎ฉันใช้ชีวิตแบบนี้มานาน
‎โดยเฉพาะหลังจากที่คุยกัน
‎แล้วฉันได้อยู่คนเดียว ‎ฉันยังต้องคิดอีกเยอะ
‎ว่าจะใช้คำพูดให้ดีกว่าเดิมได้ยังไง
‎หรือฉันควรจะถามไถ่คนอื่น ‎เพื่อรู้จักเขาให้มากขึ้น
‎ตอนนี้ฉันรู้ตัวขึ้นเยอะเลย
‎- อือ ‎- ก็เลย...
‎อยากออกไปเผชิญโลกและฝึกทักษะนั้น
‎หลังออกจากเทอร์เรซ เฮาส์ ‎ฉันอยากรู้ว่าประสบการณ์นี้
‎จะช่วยให้ฉันเปลี่ยนท่าที ‎กับคนอื่นไหม โดยเฉพาะเรื่องงาน
‎นั่นล่ะเป้าหมายฉัน
‎ฉันยังไม่ได้ดู ‎เทอร์เรซ เฮาส์ตอนเก่าๆ เลย
‎เลยไม่รู้ว่าเธอโดนว่ายังไงบ้าง
‎แต่ก็ได้ยินคนพูดกัน
‎- ก่อนจะมาบ้าน... ‎- ว่าไงเหรอ
‎แบบที่เธอพูด
‎ว่ามีคนไม่ชอบเธอ ‎และแสดงความเห็นด้านลบกับเธอ
‎ว่าเธอเป็นคนร้ายๆ
‎แต่ตั้งแต่มาบ้าน ‎ฉันว่าเธอก็นิสัยดีมากนะ
‎ก็เลยงงกับข่าวลือ
‎ฉันว่าคงเป็นเพราะ ‎สิ่งที่เธอเพิ่งบอกมานั่นล่ะ
‎ฉันว่าเธอเติบโตผ่านจุดนั้นมาแล้ว
‎ถ้าดูจากนิสัย ฉันว่าฉันยังมีโอกาส
‎- ที่จะทำให้คนอื่นอึดอัด ‎- งั้นเหรอ
‎เข้าใจนะ
‎ไม่ว่านายจะคุยกับใคร ‎นายก็เป็นตัวเองได้
‎และฉันก็เห็นว่านายพยายาม ‎ให้คนรอบตัวอยู่ด้วยแล้วสบายใจ
‎ฉันอิจฉาที่นายรับมือได้ทุกสถานการณ์
‎- ฉันชอบมากเลย ‎- ขอบคุณนะ
‎ขอบคุณที่บอก
‎ดีใจที่ได้เจอนายนะ
‎- เขาไม่บอกเธอแน่ ‎- เธอดีใจที่ได้เจอเขา
‎เขาจะพูดอะไรได้
‎- เอ๊ะ ทำไมล่ะ ‎- เปปเป้
‎- พูดอะไรหน่อยสิ เปปเป้ ‎- ยังเดตกันไม่จบเลย
‎- คงได้ดูที่เหลือ ‎- อ๊ะ เดี๋ยวไปทะเลสาบกัน
‎ใช่ เขาอาจจะบอกเธอตอนนั้น
‎- เอ๊ะ ‎- คิดว่าเขาจะบอกเหรอคะ
‎- รุกะดูตัวเองในทีวี ‎- ใช่
‎และไม่ชอบสิ่งที่เห็น
‎เขาเองก็ตกใจกับพฤติกรรมของตัวเอง
‎แต่ฮารุกะก็ปลอบใจเขานะคะ
‎- ฮารุกะนิสัยดีขึ้นนะครับ ‎- คิดเหมือนกัน
‎เธอเติบโตขึ้นเป็นคนที่น่ารัก
‎- ในสองสามสัปดาห์ที่ผ่านมา ‎- ในตอนที่จะออกจากบ้าน
‎แต่ฉันว่าเราเคยเห็นนิสัยดีๆ ‎ของเธอมาก่อนนะ โดยเฉพาะกับรุกะ
‎นั่นสิ
‎- มีความเป็นแม่ ‎- เธออดทนสอนรุกะตั้งหลายอย่าง
‎ส่วนใหญ่คงเป็นความผิดผม
‎ที่จัดฉากเธอให้เป็นตัวร้าย
‎ผมอยากให้เธอมีช่วงเวลาดีๆ ‎ก่อนจะออกจากบ้าน
‎- โตขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย ‎- ความคิดเป็นผู้ใหญ่มาก
‎ความมหัศจรรย์ของการแต่งงาน
‎ผมว่าคุณเตรียมพูดอะไรแน่เลย
‎ชาติหน้าจะเลื่อนขั้น ‎ให้นายเป็นตั๊กแตนตำข้าว
‎ข่าวดีเลยนะคะ
‎ถ้าตั๊กแตนคืออัปเกรดแล้ว ‎ก่อนหน้านี้ผมเป็นอะไรเนี่ย
‎นายต้องไปเกิดเป็นกิ้งกือ ‎แต่ตอนนี้เป็นตั๊กแตนแล้ว
‎ผมจะม้วนเป็นก้อนไปซ่อนตัวแล้ว
‎อาจจะดูไม่เกี่ยวกันนะคะ ‎แต่จำได้ไหมตอนที่
‎นั่งอยู่โต๊ะกินข้าว
‎- เอโรกะพูดว่า... ‎- เอมิกะครับ
‎- โทษที ‎- ถูกแล้วนี่คะ
‎เธอรุกเต็มที่เลย
‎ถ้าตอนนั้นฉันเป็นเรียว ‎ฉันคงหลงเธอหัวปักหัวปำ
‎- ผมว่าเขาหลง ‎- เห็นด้วย
‎- ถูกต้อง ‎- เขาหยุดยิ้มไม่ได้เลย
‎เขามีรูปเธอในโทรศัพท์แล้วด้วย
‎ครั้งต่อไปที่ไม่อยู่บ้าน ‎คงนั่งดูรูปในมือถือ
‎ผมนึกภาพออกเลยว่า ‎เขาคงได้รับข้อความจากเอมิกะ
‎ตอนที่นั่งดูรูปเธอพอดี
‎- โหดสุดๆ ‎- จังหวะพินาศ
‎- ไม่นะ ‎- นึกออกเลย
‎แต่สิ่งที่ทำให้โทริจังเป็นห่วง
‎คือเอมิกะไม่ได้จริงจังกับเขา ‎แต่ก็ยังหว่านเสน่ห์
‎หงุดหงิดเลยใช่ไหม
‎ใช่ค่ะ
‎ถ้าเธอบอกฮานะว่าเธอเองก็ห้ามใจ
‎ไม่ให้ชอบเขาไม่ได้ ‎แบบนั้นไม่เป็นไรใช่ไหม
‎- ก็แฟร์กว่านะ ‎- ดีกว่านะครับ
‎- ควรเป็นแบบนั้น ‎- แต่...
‎ในสายตาเอมิกะ
‎เธอไม่ได้มองว่าการกระทำของตัวเอง ‎เป็นการหว่านเสน่ห์หรืออ่อย
‎- เธอแค่เป็นคนแบบนั้นเหรอ ‎- นี่คือตัวเธอ
‎- แล้วก็ทำแบบนั้นมาตลอด ‎- ก็จริง
‎เธอเป็นพวกปากหวาน
‎แล้วก็...
‎เราก็ยังไม่รู้หรอกว่า ‎เธอจะชอบเขาจริงๆ หรือเปล่า
‎เหมือนกับคนที่ไปนวดให้เพื่อน
‎โดยไม่คิดอะไรเลย
‎แต่ท่านวดดันดูลามกไปหน่อย
‎- เปรียบเทียบเว่อร์ไปใช่ไหม ‎- เข้าใจ
‎- ตีพลาดเป้าไป ‎- เขาผิดเหรอ
‎- ก็ไม่ได้หลุดไปไกล ‎- เข้าใจใช่ไหม
‎เราเข้าใจ
‎"รู้สึกดีไหม"
‎เพื่อนตอบว่า "อือ ดี แต่...
‎รู้สึกหื่นๆ ไปหน่อย"
‎- เข้าใจ ‎- "ขยับมือหื่นไปนิด"
‎- เข้าใจที่เปรียบนะคะ ‎- เหมือนกัน
‎"ไม่จริงน่า ไม่ดีเหรอ"
‎"อือ ก็แค่...
‎ฉันรู้สึกแฉะๆ "
‎- จะแฉะก็ห้ามไม่ได้ ‎- แฉะเหรอ
‎แต่ท่าทางเธอก็ตั้งใจอ่อยเรียวนะครับ
‎ถ้าเราดูเรียวไม่ผิด
‎เขาชอบที่เธอหว่านเสน่ห์ใส่
‎ผมว่าเขาไม่ได้ชอบฮานะเลย
‎ผมว่าฮานะเป็นคนสดใสนะ
‎เวลาเธอเดินเข้าห้องมา ‎ห้องก็สดใสเลย เขาคงคิดแค่นั้น
‎เขารู้สึกกับเธอเหมือนเพื่อน
‎ไม่เห็นความโรแมนติกจากคู่นี้เลย
‎- ฮานะไม่มีความยั่วยวนแบบผู้หญิง ‎- คิดเหมือนกัน
‎ในขณะที่เอมิกะยั่วยวนเต็มพิกัด
‎- ใช่เลย ใช่ ‎- เต็มพิกัดเลยล่ะ
‎- มาเต็ม ‎- ว่าไหมครับ
‎แล้วเรียวก็เข้ามาตอนที่ในบ้าน ‎ไม่มีบรรยากาศความเป็นผู้ชายเลย
‎พอเขามาก็เลยตื่นเต้นกัน
‎บางวัดเขามีปลัดขิก
‎- ตั้งไว้ให้บูชา ‎- เคยเห็นอยู่
‎สำหรับผู้หญิง เขาคงเป็นแบบนั้น
‎เชื่อเลย
‎บางทีเราก็เห็นคนถือปลัดขิกในพาเหรด
‎เป็นจุดเด่นของพาเหรดเลย
‎เรียวโดนแห่ไปรอบๆ
‎- ไปดูที่เหลือไหมคะ ‎- ครับ
‎- จริงด้วย ยังมีต่อ ‎- พวกเขาจะไปทะเลสาบกัน
‎พอรู้ว่าเธอจะออกจากบ้าน ‎เขาอาจจะสารภาพว่าชอบเธอ
‎- หรือ... ‎- ฉันว่าเขาไม่กล้าหรอก
‎จนถึงตอนนี้ เปปเป้น่าจะคิดว่า ‎ฮารุกะไม่ได้ชอบเขา
‎เขาคงคิดว่าตัวเองไม่มีหวัง ‎แล้วก็ถอยทัพไปเอง
‎เขาจะยอมแพ้เหรอ
‎ไม่รู้เลย
‎(ทะเลสาบอาชิโนโกะ ฮาโกเนะ คานางาวะ)
‎ไม่ได้มาที่นี่นานมากเลย
‎(ห้าโมงเย็น)
‎- เคยมาที่นี่เหรอ ‎- เคยนะ
‎- ที่อิตาลีมีทะเลสาบดังๆ บ้างไหม ‎- มีสิ
‎มีทะเลสาบสวยๆ เยอะเลย
‎ไม่มีนกเลย
‎เธอชอบนกใช่ไหม
‎- ชอบเป็ดมากที่สุด ‎- เป็ดเหรอ
‎ก็มันน่ารักออกจะตาย
‎- นั่งตรงนั้นไหม ‎- อือ
‎- วิวดีจัง ‎- วิวสวยมาก
‎หนาวไหม
‎- นิดหน่อย แต่ไม่เป็นไร ‎- เอาแจ็กเก็ตฉันไหม
‎อะไรนะ
‎แจ็กเก็ตนายเหรอ
‎ฉันว่าจะให้เธอใส่
‎ก็...
‎ย้อนกลับไปที่เราคุยกันที่ร้านอาหาร
‎- ย้อนกลับไปเหรอ ‎- อือ
‎พูดตามตรง ฉันตกใจมากเลย
‎- จริงเหรอ ‎- อือ อึ้งไปเลย
‎ฉันคิดอะไรเยอะเลย
‎แต่...
‎ฉันเศร้ามากเลย ‎ถ้าคิดถึงเทอร์เรซ เฮาส์ที่ไม่มีเธอ
‎- เศร้าเหรอ ‎- อือ
‎เพราะงั้น...
‎ตอนที่เธอยังไม่ออกจากบ้าน
‎ฉันอยากพาเธอไปเดต ‎ไปร้านดีๆ แบบร้านค็อกเทล
‎ไปเดตแบบคนอิตาลีเลย ถ้าเธออยากไป
‎ถ้าเธอชอบแบบนั้น ‎อาทิตย์หน้าเธอยังไม่ไปใช่ไหม
‎- ยังไม่ไป ‎- งั้นไปกันไหม
‎- ได้เลย ‎- เหรอ
‎- ไปกัน ‎- โอเค ขอบคุณนะ
‎- เราจะแต่งเต็มยศเลยไหม ‎- อือ
‎- ได้ ‎- เดตหรูหราแบบชาวอิตาเลียน
‎ฉันอยากไปกับเธอนะ
‎ไปด้วยกันไหม
‎(เทอร์เรซ เฮาส์: โตเกียว 2019-2020)
‎คำบรรยายโดย: คุณิตา อติชาติชลากร